gærdagurinn var svakalegur.
ég vaknaði með svakalegan krampa í maganum og gat mig hvergi hreyft í einhvern tíma. tommi hjúkraði mér og allt lagaðist á endanum sem betur fer. úff púff. ég sumsé missti af tveimur tímum í skólanum og þetta voru síðustu tímar ársins.
ég fór svo í skólann í þennan eina tíma sem var eftir, jazz improv I með Charles Ellison sem kennara. við vorum búin að ákveða að hafa nokkurs konar partý, allir komu með drykki og eitthvað snarl og kennarinn bauð upp á pizzur og vín...hehehe. þegar búið var að stilla öllu upp á borðum inni í skólastofu og farið að opna vínflöskurnar strunsar inn gráhærður maður með skegg í skítugum gallabuxum. ég gat ekki hugsað mér hvað þessi maður var að gera þarna en strunsið hans minnti mig örlítið á pabba minn. svo byrjar hann að tala og hlæja og ég sný mér að dave bassaleikara og spyr hvaða maður þetta sé eiginlega. þá segir hann "it's Vic Vogel man...he's hilarous." ég sný mér við og virði þennan mann fyrir mér. hann er strax kominn með hóp af ungu fólki í kringum sig sem horfir á hann spennt og brosandi á meðan hann reytir af sér brandarana einn af öðrum. ég hef oft heyrt talað um Vic Vogel enda er hann einn af feðrum jazzins í kanada. hann hefur spilað með öllum þessum stóru og leikið undir hjá tony bennett, ertha kitt, shirley maclaine, paul anka og ég veit ekki hvað og hvað...tékkið á
Vic Vogel.
eníveis...eftir nokkur rauðvínsglös var hann kominn í þrusustuð og það var ákveðið að það væri ekki hægt að hafa partý með vic án þess að heyra hann spila á píanóið. hann hlammaði sér fyrir framan hljóðfærið og Charles stingur upp á að taka in a mellow tone. Vic byrjar og þeir sem þora grípa hljóðfærin sín og spila með. ég sat bara tiltölulega aftarlega og var hálfhrædd við þennan háværa og brjálaða mann. á meðan verið er að spila fer hann svo að stappa í gólfið og horfa illilega á bassa- og trommuleikarann og öskrar svo á þá að það vanti í þá allan kraft, þeir séu að hægja á! svo lýkur laginu og hann fussar og sveiar yfir tímanum hjá "rhythm section"-inu og segir svo "if you keep on doing that, i'll kill you!!" og allur bekkurinn springur úr hlátri. svo horfir hann yfir bekkinn og segir "where are all the singers?" og ég brást ósjálfrátt við og kallaði "hérna..." en áttaði mig svo á að nú þyrfti ég að syngja eitthvað. ojæja, ég gekk til hans og Charles stakk upp á að við myndum taka old folks og annar kennari ákvað að spila með á gítar (
Gary Schwartz ). svo byrjar vic að spila intro og ég horfi á hann og er að reyna að átta mig á því hvert hann ætlar með þetta, þá glottir hann og segir "i'll tell you when" hahaha. ég syng lagið og það gengur bara vonum framar, enda ekki annað hægt með svona góðum tónlistarmönnum. eftir sólókaflana syng ég svo lagið aftur og þá var vic kominn í svakalegt stuð, kallar á mig "sing that song" og skiptir svo allt í einu um tóntegund og ég reyni að elta. svo kemur að endinum og þá ætlar allt hann bókstaflega að sprengja píanóið og fer sjálfur að syngja "old folks, old folks..." hehe...ég bara reyndi að fylgja með og svo bara búmm allt í einu þögn og þá átti ég náttúrulega að syngja síðustu línuna en fattaði það ekki fyrr en Charles sagði "you're on"...hahaha! ég tók í höndina á vic og þakkaði honum fyrir og hann sagði við mig "it was my pleasure, you sing good!" sem mér þótti afar vænt um að heyra. :-)
frábær tími og frábær maður.
