krátandi stína

við tommi fórum á brokeback mountain í gær. ég var eitthvað voðalega viðkvæm fyrir og varð svo hrikalega sorgmædd af að horfa á myndina að ég grét á leiðinni heim í bílnum! svo dreymdi mig myndina í alla nótt og ég get ekki ennþá hætt að hugsa um hana. þetta er dáldið furðulegt af því að meirihluta myndarinnar fannst mér hún langdregin og ég skildi ekki kúrekamálið þeirra nógu vel. eníveis...ég reyni að segja sjálfri mér að þetta hafi náttúrulega bara verið bíómynd. ég er bara viss um að það hafa einhverjir raunverulega lent í svipuðum aðstæðum og ég er nú svo hrikalega rómantísk að mér finnst það bara ekki hægt! hehehe...

annars er bara allt gott að frétta. ég fer á æfingu með improvgrúppunni minni á eftir. svo er helgin bara óplönuð hjá mér. kannski förum við að rúnta eitthvað on our new wheels...