tommi gunn var að spila í gær og ég fór og horfði á þá gæja töffarast uppá sviði...það er alveg svakalegt hvað þeir eru myndarlegt band. ég er viss um að allar stelpurnar í salnum voru alveg agndofa yfir töffaraskapnum...haha...hehe...og ég stóð upp eftir spileríið og öskraði "i'm married to the guitar player"..ekki alveg en það var mikið öskrað og kallað, sem var ansi fyndið.

ég er að fara að syngja með francescu á mánudaginn en ég veit ekki hvar og ekki útaf hverju...kemur vonandi í ljós fyrr en seinna, betra að vera undirbúin. ég er svo líka að fara í nokkur próf í næstu viku. sjæse!

það er alveg merkilegt hvað það kemur alltaf meira og meira í ljós eftir því sem maður lærir meira hvað maður kann svakalega lítið. ég er t.d núna að uppgötva alveg nýja heima í tónlist og sé bara að ég kann algjört smotterí miðað við það sem hægt er að gera og finnst það smá niðurdrepandi um leið og það er svakalega spennandi. blendnar tilfinningar... það að syngja popplög eftir eyranu er svo svakalega beisikk miðað við hvað sumt fólk er að gera, en málið er bara að áheyrendur eru ekkert endilega meðvitaðir um hvað er "menntuð" tónlist og hvað ekki...as log as it sounds good þá er fólki yfirleitt nokk sama. :-)