nú er tomminn minn fjórum tönnum fátækari en hann var á sama tíma í gær. hann er svolítið slappur eftir þetta greyið. ekki hlakka ég til að fara í þessa endajaxlatöku. úff púff. hann var þó heppinn að jaxlarnir voru komnir upp. mínir hafa ekki látið sjá sig ennþá nema að hálfu í neðri góm. god damn!

engar fengum við bollurnar þetta árið og ekki heldur saltkjöt. það er nú alveg í lagi því mér hefur alltaf þótt rjómi vondur og er ekki alin upp við saltkjöt.

hey, ég er næææææææstum því orðin kveflaus. húrra, húrra, húrra! ætli ég jinxi það nokkuð mér því að hrópa húrra of snemma? er hægt að double jinxa?

á maður að þora að fara að sjá "the passion of the christ"? ég er mjög forvitin að sjá þessa mynd en ansi hrædd um að manni verði óglatt af öllu blóðinu og ógeðinu. kannski fer ég bara með sólgleraugu. hehh...

já ég gleymdi...gleðilegan bolludag!!!
náði ekki að bolla, bolla, bolla tomma í morgun áður en hann fór. geri það bara í kvöld...

kvefið er ekki farið ennþá!!! hvað á maður að gera við svona eilífðarkvefi? það er ferlega þreytandi að vera með harðsperrur í maganum og erfiðan hósta. grátlegt.

átti góðan konudag í gær með aðalgæjanum. við fórum í dágóðan verslunarleiðangur í loblaws og keyptum fuuuuuuullt af mat, bara hollum. svo elduðum við tilbrigði af grænmetispizzu úr heilsuátaksbókinni minni og horfðum á skemmtilegt sjónvarpsefni. ég fékk líka extra mikið af kossum í tilefni dagsins :-)

í morgun bakaði ég appelsínu möffins (þær eru líka í bókinni góðu) á mettíma. eitthvað sem ég kýs að kalla hraðbakstur. mottóið mitt er að reyna að elda allar máltíðir á innan við tuttugu mínútum. með góðu skipulagi og snörum handtökum er það yfirleitt hægt. enda er ég bara að elda fyrir tvo yfirleitt.

hér er farið að hlýna örlítið en samt undir frostmarki ennþá. sólin skín í dag og ég er á leiðinni í skólann. jeij.

jess, tomminn minn er kominn aftur og kvefið er að fara. sjúkket! búin að vera löng vika og frekar leiðinleg verð ég að segja.

og þið karlmenn þarna úti...ekki gleyma morgundeginum ;-) hvað finnst annars feministum um svona kynjatengda daga?

ég ætla að skella mér í ræktina á eftir og hitta hann miguel. ég er, eins og gefur að skilja, ekki búin að hreyfa mig neitt þessa vikuna og er ferlega svekkt yfir því. það er nú reyndar ferlega týpískt fyrir mig að verða veik akkúrat þegar ég má ekki vera að því. god damn!

hér koma nokkrar myndir:
tommi og vörður
stína og vörður
britta og þóra
gellur og gæi
þóra og stelpa frá sri lanka
útsýnið í dag

takk, takk, takk fyrir allar kveðjurnar og huggulegheitin. ég er mun hressari og miklu minna lónlí :-) ég vil sérstaklega þakka davíð fyrir póstinn og tek mér það bessaleyfi að birta vísuna sem hann sendi:

Ó þú Íslands auma þjóð,
þreytir þorra súrum sjóð,
bætir upp með viðurbjóð,
súrum pung og slátri

og varðandi það sem hann siggi hennar swany sagði í kommenti hér fyrir neðan þá harkaði ég af mér í tvær vikur og tók heilsutvennu en allt kom fyrir ekki. held að auminginn sé eina leiðin bara. :-)

það er hrikalega frústrerandi að horfa á amerískt sjónvarp ef maður er ekki með tivo. það eru auglýsingar á fimm mínútna fresti og standa yfirleitt yfir í 3-5 mínútur!!! óþolandi. ekki nóg með það heldur er hljóðið stillt þannig að auglýsingarnar eru miklu hærri en sjónvarpsefnið sem maður er að horfa á, þannig að maður þarf alltaf að vera að lækka þegar auglýsingarnar koma. svo eru ótrúlega oft sömu auglýsingarnar sýndar um leið á mörgum sjónvarpsstöðvum þannig að ef um er að ræða leiðinlega auglýsingu verður maður bókstaflega bara að slökkva á sjónvarpinu þangað til hún er búin. þetta hefur veruleg áhrif á skemmtanagildi þess að horfa á sjónvarp... og ef maður spáir í það þá eru þættir eins og american idol, average joe, bachelorette og allt þetta yfirleitt klukkutíma langir þættir, or so i thought. ef það eru auglýsingar á fimm mínútna fresti og þær standa yfir í þrjár mínútur í hvert skipti...hvað er þá orðið eftir af þættinum sjálfum? rúmur hálftími?

vill enginn senda mér heillaóskir og veikindakveðjur? ég sem er svo lónlí...buhuhuuuuuu...

ég er svooooo lasin og mér leiðist svooooo mikið. úff ég nenni þessu svo innilega ekki.

hér sit ég, ein heima og lasin. svekk!
kvefið frá svíþjóð fór ekkert, það breyttist bara í einhverja hundleiðindapest og núna er ég með hita og stíflað nef.
tommi er í flugvél rétt í þessu á leiðinni til kaliforníu í sumar og sól. maður hefði nú eiginlega bara átt að fara með honum.
vill ekki einhver vorkenna mér?

gleðifréttirnar í þetta skiptið eru þær að ég er búin að finna mér kjól fyrir brúðkaupið. það tók ekki langan tíma, ég labbaði inn í búð, benti á mynd, mátaði kjólinn og dró upp veskið. ekki amalegt!

skólinn er byrjaður af fullum krafti og ég ætti að vera að fara í módelteiknitíma í dag en ég ætla þess í stað að hanga í rúminu. vei. eins og mér finnst nú gaman að teikna allsbert fólk. reyndar skemmti ég mér best í skúlptúrtímunum. það er bara svo frábært að hnoða leir og búa til það sem manni dettur í hug. ég gleymi mér alltaf í þeim tímum og lít varla upp fyrr en klukkutímarnir þrír eru búnir.

í gær var hljómsveitaræfing og áheyrnarpróf fyrir nýjan karlsöngvara... það mættu tveir. sá fyrri var alveg hræðilega fyndinn og við áttum bágt með að skella ekki upp úr þegar hann var að syngja. það vantaði ekki orkuna og dansmúvin en söngurinn líktist meira eins og væli í ketti. sá seinni var með sönginn í lagi en stóð alveg kyrr eins og spýtukarl og horfði á textablöðin. við erum ennþá að leita. en mikið ógeðslega gaman er að syngja með hljómsveit!

við fórum á junibacken þegar við vorum í stokkhólmi og sáum múminálfa og snæddum mjöööööööööög ljúffengar kökur. svo mætti pippi á svæðið og ræddi við þóru og sindra...ekki veit ég hvað hún sagði en af svipnum á þóru að dæma var það eitthvað skrýtið!

jæja, þá erum við skötuhjúin mætt aftur til kanada. komum heim í gær frá stokkhólmi þar sem við eyddum síðustu viku með fjölskyldunni minni. ferðin var snilld bara og ótrúlega vel heppnuð. allir í stuði og alveg frábært að hitta systkini og foreldra og alla. svo ég tali nú ekki um matinn...ó meeeeen hvað það er vont nammi í kanada en gott í skandinavíu!!!

ég reyndar náði mér í eitthvað leiðindakvef og er búin að hósta nær samfleytt síðustu daga...hehehe...svo hljóma ég eins og janis joplin. ég lét það samt ekki aftra mér, ekki hægt að vera í rúminu þegar maður getur verið að fá sér hallondricka og bulle!

nú tekur bara skólinn við aftur og leikfimiprógrammið mitt. það er bara ágætt.
svo er maður nú alltaf eitthvað að plana með brúðkaupið :-)