ég hafði ekki áttað mig á einni mjög svo áhugaverðri staðreynd fyrr en kennarinn minn hann charles ellison benti á það í tíma, "we're all improvising when we speak." að leika af fingrum fram í tónlist er nákvæmlega eins og að tala, maður þarf bara að læra tungumálið. ef maður hlustar á vel spilað sóló í djass heyrir maður að hljóðfæraleikarinn er að segja eitthvað, hann er að nota "röddina" en tungumálið er tónlist. ef hljóðfæraleikarinn á í vandræðum með tækni þá getur hann ekki komið frá sér því sem hann ætlar að segja og ef hann er ekki einlægur verður tónlistin ekki trúverðug. ég er farin að skilja betur nafnið á kúrsinum..."the language of jazz"