ég er frústreruð!
það er fólk með mér í tónfræði sem skilur ekki neitt. það spyr og spyr og spyr en skilur ekkert. það fer óstjórnlega í taugarnar á mér. ég veit að það er kannski skilningsleysi af minni hálfu og skortur á umburðarlyndi en ég bara get ekki þolað þetta lengur. meiri hluti bekkjarins mætir þarna og ætlast til að læra eitthvað en þessir fáu sem skilja ekkert taka allan tímann í að spyrja spurninga um hluti sem fólk átti að kunna áður en það byrjaði í skólanum! á meðan verið er að spyrja þessara fáránlegu spurninga er verið að sóa mínum tíma og peningum, might i add. ég ætla að strunsa upp á skrifstofu og kvarta undan þessu. fuss og svei.