ég hlakka svakalega til að gifta mig. undirbúningurinn gengur bara ágætlega miðað við að vera í annarri heimsálfu að plana. gott að eiga góða að í þessum málum. mömmur og pabbar...systkini og vinir eru best. much love.
ég er alveg sammála henni önnu þorbjörgu með það að umræða um langtímasambönd og hjónabönd er mikið á neikvæðu nótunum í fjölmiðlum og almennt núorðið. það finnst mér miður. maður heyrir miklu oftar af leiðinlegum skilnaði, forræðisdeilum og rifrildum en af fólki sem er saman og ánægt með það. ég hugsa að þetta dragi svolítið þróttinn úr fólki, eins og það sé eitthvað óeðlilegt að vilja gifta sig og eiga börn. hvað er betra en að eiga góða fjölskyldu? það er allavega númer eitt á mínum lista.
mikið af vinsælum sjónvarpsþáttum í dag fjalla líka um "ungt" fólk sem er einhleypt. þar eru allir alltaf á stefnumótum og æðislega happí að vera single og ráða sér sjálfur. ungar konur sem þykja vera æðislega sjálfstæðar og vita hvað þær vilja...eftir nokkrar þáttaraðir eru þær ekkert svo ungar ennþá. eru ekki leikararnir í friends og sex and the city um og yfir fertugu? ekki að það sé eitthvað gamalt... í raunveruleikanum hefur fólk bara meiri áhuga á hjónaböndum og barneignum fyrir þann aldur. sem er eðlilegt miðað við líffræði mannsins.
punkturinn er bara sá að líf einhleypra er fegrað svo mikið í umræðunni í dag að kostir hjónabandsins gleymast. af hverju er ekki kúl að vera giftur og happí? mér finnst mamma og pabbi kúl og þau hafa verið saman síðan þau voru fimmtán. mér finnst það miklu meira spennandi en að vera ennþá í deitíngpakkanum þegar ég verð um fertugt. call me old-fashioned en mér finnst bara frábært að vera að fara að gifta mig og vera gellan hans tomma um ókomna tíð. :-)
hallelúja!

af hverju er ekki komið vor í montreal ennþá? hér er skítakuldi...frost og rok. ég er orðin alltof óþolinmóð. Hálfpirruð bara ef ég á að vera alveg hreinskilin. ég var búin að ákveða að draga fram hjólið mitt og byrja að hjóla en í þessari veðráttu gengur það ekki án þess að vera með grímu og þrjú pör af vettlingum. væ væ vææææææææææææ..

og getið hvað!! kvefið er ekki farið ennþá...ég hósta ennþá og nefið er byrjað að stíflast aftur. hugsanlega er það bara rykofnæmi eða eitthvað en þessi hósti er alveg útúr kortinu.

í næstu viku verður sýning í listaskólanum mínum og ég verð með þrjú málverk, nokkrar teikningar og fjóra skúlptúra þar. jíha. details og myndir seinna.

peace out