þegar ég var lítil fannst mér ekkert leiðinlegra en að borða mat. mér fannst nammi óstjórnlega gott og brauð var ekki alslæmt en kartöflur og hollur matur var bara kvöl og pína. ég borðaði pulsur eingöngu með tómatsósu þangað til ég var hætt í menntaskóla og mér finnst rjómi ennþá vondur. af hverju finnst manni ekki hollur matur góður og óþverri vondur? er þetta ekki bara böggur í homo sapiens?